kerwin on tests. noong 2002 nagsign-up ako sa isang online test website... TICKLE! yun ang pangalan niya, nilagay ko lang ang ilan sa mga resulta ng mga pagsusulit na aking kinuha. ewan ko ba... rar!

higlighted yung mga talagang totoo... haha, at syempre yung nagustuhan ko!

madalas napapaniwala ako sa mga resultang ito. nakalagay ba naman sa website eh "PhD certified!" eh di hindi na'ko nag-atubili pa, 2002 pa lang nagsign-up nako't kinuha ang karamihan sa mga test na nakalagay doon. kapani-paniwala naman ang mga resulta, at hindi ko kinahihiya o nagtangkang ulitin iyon para lang makasigurado... ang galing ng explanations eh, mauuto talaga ang sinumang may gusto! haha! kaya masaya!

o 'di ba... masasabi ninyo bang ako yan?! bakit hindi niyo rin kaya subukan?! eto yung link: http://web.tickle.com

stalked down. ay puta, eto ang kwento of the moment! nakakainis talaga itong experience, pero nakakalito talaga. out of the blue na lang ito nangyari, at hanggang ngayon hindi ako sigurado sa mga sasabihin ko.

january 5, thursday. break ko from 12nn-3pm bago Tap Dance, kaya pumunta muna akong CMLI office para mangalkal ng gamit at hanapin ang mga importanteng cd na kinakailangan ng Siena College. unfortunately, wala akong nakita kundi ang burned cd ng Ultraelectromagnetic Jam, kaya yun na lang kinuha ko... kay Vanity pala iyon!

so 40 minutes bago mag-3pm, from Quezon City Hall, nagtrike ako hanggang Philcoa, tapos sumakay ng jeep papuntang UP. doon ko unang nakita ang tatlong lalakeng mukhang gago at adik... basta kayo na ang mag-imagine. pero wala namang kataka-takang naganap or kapapansin-pansing mga galaw. kaya wala akong pakialam nung mga oras na iyon.

pagbaba sa UP, sumakay na naman ako ng jeep padaang Katipunan. sumunod sila pero di ko pinansin... no big deal naman eh. pero nung mga oras na iyon, napansin kong tumitingin na sa relo ko, at nilabas ko pa ang cellphone ko't nagtext na para bang walang pwedeng mandukot out of nowhere!

eh grabe na ang insecurity nararamdaman ko. surrounded kasi ako nung tatlong yun, hindi ko na natagalan ang pagtingin nung isa, masyadong epal. bumaba agad ako malayo pa sa overpass at dun sa Burgundy ako naglakad papunta doon... nga pala, nauntog pala ako sa jeep pagbaba ko, ganun naman lagi ako eh! hahaha!

pag-akyat sa overpass, nilabas ko ulit phone ko't tinetext na'ko ng kaklase ko kung nasaan na'ko dahil malapit nang magsimula ang Tap Dance... so tuluy-tuloy lang ako sa text hanggang sa mapansin ko na andun yung tatlong punyeta at para bang hinihintay ako! shet, pero di ko pinansin...

bigla ba namang tanungin kung anung oras na... sinabi ko naman, pero tuluy-tuloy pa rin sa text at paglalakad. grabe sumunod naman ang mga gago't inakbayan ako! hinayaan ko lang pero tinignan ko na ng masama, tinarayan! at kung anu-ano na tinanong, nahulaan ang school ko (obvious, naglalakad ako papunta dun eh) at ang pangalan ko... kinabahan na'ko kaya nasabi ko na lang hulaan mo... "Erwin? Darwin?" tangina, close enough to Kerwin! nagulat na'ko at naakalang nakuha niya id ko kaya niya nasabi yun. mabuti na lang at nasa loob nasa teritoryo na'ko ng ADMU. ang tanga-tanga ko lang kasi sinabi ko rin sa huli pangalan ko sa kanya. pero tapos nun, lumakad na ulit ako para sa Tap Dance ko....

weird talaga... pakshet! sa overpass pa lang kinabahan na'ko dahil akala ko holdaper. ang alam ko kasi ganun ang style nila, susubukang maibaling sa iba ang atensyon mo para mautakan ka... pero 'nyeta, manghuhula na lang sila ng pangalan wintik na nilang makuha! grabe, anu sila stalker?! shet... ganito pala ang feeling. eh putek, isang certified commuter pa naman ako.

stress mode activated. magaling akong maghandle ng stress, alam ng marami yun. na para bang tinatawanan ko lang lahat ng problema't kilos ko lagi'y akala mo may party o nagsisilbing stand-up comedian. pero eto naman ako, bumabalik sa kaabnormalan... ay mali, abnormal na nga pala ako...

basta, nalulungkot na naman ang inyong pinakamamahal na rockstar. nasabi ko na ang tungkol dito dati sa blog ko at namungkahi nilang pumunta ako sa Sunken Garden, na hindi ko pa nagagawang bisitahin.

grabe, mga problemang hindi mo naman malaman kung ano ang dahilan. ni hindi ko maipaliwanag kahit kanino... biglang naiinis at nagagalit sa kahit ano. nawawalan ng ganang magpakasaya sa buhay. ilang beses na sa'king nangyayari ito, pero nakakainis lang talaga't hindi ko matakasan.

patayan na lang, para maayos na. dami kasing kaaway siguro. baka kailangan ko na naman ng syota... pero nararamdaman ko namang hindi pa ang tamang panahon para maghanap ng mamahalin ko. masyado na ngang maraming tao ang nalilink sa'kin eh, at take note, from one org lang yan! haha! pero baka nga... why not settle down with a relationship?

"Who is wise? He that learns from every One. Who is powerful? He that governs his Passions. Who is rich? He that is content. Who is that? Nobody."
- Benjamin Franklin